THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES »

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

Η ΑΓΑΠΗ ΜΙΑΣ ΝΕΡΑΙΔΑΣ

Angels Comments




Ταξιδιώτης στον χρόνο πέρασα από τα μέρη σου νεράιδα της αγάπης αναζητώντας αυτά που έχω χάσει αυτά που κανείς δεν μου πρόσφερε ποτέ


Τα ξωτικά του δάσους με οδήγησαν εδώ στα μέρη σου ζητώντας αντάλλαγμα ,θέλουν λέει λίγο από το χώμα του μαύρου ρόδου που είναι ποτισμένο από τα δάκρυα του παρελθόντος


Δεν ξέρω τον λόγο νεράιδα αλήθεια σου λέω δεν ξέρω γιατί με άφησαν να έρθω εδώ ίσως επειδή έπαψα να αγαπώ, ίσως επειδή δεν υπάρχω πλέον


Ο καιρός πέρασε και είμαι ακόμα εδώ "είναι ωραία να αγαπάς"


μου είπες"ακόμα πιο ωραία να σ' αγαπάνε" είπα


Μη ξυπνήσεις ποτέ νεράιδα της αγάπης

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

Love Comments





Ψυχή μου,
Εγώ ειμί η απέναντι όχθη,
Και εσύ ο ποταμός.
Εσύ είσαι η γή που με ορίζει την πορεία,
Και εγώ το νερό που ο νούς σου σοφίζετε και με γεννά.
Ψυχή μου, μητέρα γυναίκα Εύα ,
Πανάγια αγάπη της αγάπης,
Στα σπλάχνα σου ζώ,
Και εσύ προς τα νεκρά αστέρια με ζητάς,
Ψυχή μου, ανάσα της καρδιάς της ψυχής μου.
Λογίσου, αν η αγάπη που λέτε στην γή, αργεί να πραγματοποιήσει τα όνειρά σου,
Είναι γιατί εσύ άργησες να την αποδεχτείς.

Ψυχή μου, νεκρή μέσα στο σκοτάδι του φωτός,
Εσύ είσαι ο ήλιος μου μα δεν γνωρίζεις το τι εστί το φώς,
Και σήμερα γυναίκα γή μου, την γή του χώματος αγγίζω,
Για να με νιώσεις εσύ θεέ άνθρωπε γυναίκα στο χωμάτινο και θεϊκό κορμί σου.
Θεέ.


Ευαγγελισμός εστί φώς.
Και το φώς βρήκε την καρδιά σου ψυχή σου.
Που εγώ στην άλλη όχθη σου. Την ψυχή του νερού μου κοιτώ, χάρη σε εσένα που με γέννησες μάννα γυναίκα, ιέρια του ζωντανού χώματος μου.
Εύα, των ιερέων, κατάρα προς τον θεό σου,
Των ιερέων που σταυρώνουν το εγώ σου,
Των ιερέων πατέρων λειτουργών, της κατάρας σπορείς και δολοφόνοι του Ιησού χριστού υμών.
Των ιερέων που έχτισαν τον αυτοκατάρατο ναό σου,
Εγώ ο προφήτης Ηλίας στα μάτια σε κοιτώ.
Και την ξύλινη γνώση τους σφάζω , καίω, και τον θεό στα μάτια κοιτώ. Εσένα σταυρωμένη ιέρια, εσένα αγάπη του ανθρώπου.
Μάνα παναγία γυναίκα του ανθρώπου.

‘’εγώ ειμί ο ήλιος που τα μάτια της ψυχής μου αγάπη το ονομάζει,
Εσύ γυναίκα της ψυχής μου, τον ουρανό που τα άστρα κάτω στην γη, ζωντανά τα κατεβάζει.
Και το εγώ θεό σου σε ήλιο θεό ,
Στο ένα το πνεύμα σε σπουδάζει.
Σφάξε το προσωπείο σου,
Εκεί μέσα, το ένα το πνεύμα σου θεέ θα δεις.

Ψυχή μου,
Ποτέ σου δεν με άκουσες,
Εγώ ειμί το εντός σου,
Σιώπα την σκέψη που σε στεφάνωσαν, το νεκρό του άδη σου μυαλό,
Σιώπα, και άκου την καρδιά σου θεέ άνθρωπε, σβήσε το προσωπείο σου,
Και εγώ η αγάπη σου,
Πατέρας σου μητέρα σου του εγώ,
Θα σου φανερωθώ,
Σιώπα,
Αν δεν με γεννήσεις θέληση μου αγάπη.
Ποτέ την αγάπη δεν θα γνωρίσεις κοιτώντας την στα μάτια,
Σιώπα.
Άκου την καρδιά σου,
Εκεί είμαι, στο εσύ σου .
ψάξε αλατένια ψυχή,
Το είναι σου είναι η θάλασσά μου,
Το νερό σου είμαι εγώ.
Ψυχή μου.
Πάντα σ΄ αγαπούσα, σ΄αγαπώ, και θα σ΄αγαπώ.
Σιώπα τον χρόνο ,έχω ανάγκη να σε ζήσω, να σε αγαπήσω, μπορώ.
Εσύ ?

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2009

Αναγέννηση





====================
==========
====

apo neda ...

Angels Comments


Αγγελάκια φτερουγίζουν στην καρδιά μου. Τα φτερά τους είναι και δικά μου φτερά. Αισθάνομαι τους κραδασμούς σε όλο μου το κορμί. Είναι φτερουγίσματα. Νιώθω τα δικά μου φτερά και θέλω να πετάξω ψηλά. Να φτάσω πιο κοντά στον πατέρα θεό. Να πάρω φως και να φωτίζω. Γιε του πατέρα μου σ’ ευχαριστώ γιατί μέσα απ’ τα λάθη και τον πόνο γνώρισα την αγάπη. Πατέρα μου σ’ ευχαριστώ γιατί νιώθω και είμαι αγάπη. Πατέρα μου και αγάπη μου σ’ ευχαριστώ. Η ψυχή μου κλαίει με δάκρυα χαράς. Το όλο του κορμιού μου σπαρταράει από ηδονή. Θεέ μου σ’ ευχαριστώ που με κάνεις να είμαι.Πατέρα μου είμαι χαρούμενη τώρα που κάνω λόγια το μούδιασμα του κορμιού μου. Σ’ ευχαριστώ για την ευλογία που μου έδωσες.

Αγάπη σ' αγαπώ.

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΕΡΑΙΔΕΣ

Fairies Comments





ΟΙ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΤΟΥ ΧΤΕΣ... ΟΡΑΜΑΤΑ.... ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ...ΣΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΓΕΝΝΗΜΕΝΕΣ...ΣΤΟΝ ΑΦΡΟ ΤΩΝ ΛΙΜΝΩΝ ΜΕΓΑΛΩΜΕΝΕΣ,ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΝΕΡΑΙΔΕΣ..ΠΟΝΕΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΝ ΕΝΑΝ ΠΡΙΓΚΗΠΑ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΤΑ ΜΑΓΙΑ..ΝΑ ΦΑΝΕΡΩΘΕΙ Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΨΥΧΗ...ΜΕ ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ...ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΣΤΙΧΟ...ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
...ΟΙ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΤΟΥ ΧΤΕΣ ΑΠΛΩΝΑΝ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΤΟΥΣΑΝ...ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΛΩΝΟΝΤΑΙ...ΙΚΕΣΙΑ...ΕΥΧΗ...ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΝΝΕΦΟ ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΝ ΤΗΝ ΟΔΥΝΗ...ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΝΕ...ΣΤΟ ΧΤΕΣ ΠΕΠΛΑ ΑΕΡΙΝΑ ΑΝΕΜΙΖΟΥΝ...ΜΑ ΣΗΜΕΡΑ...ΤΑ ΠΕΠΛΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΧΤΗ ΓΙΝΑΝ....
................................
απο αγνωστο συγραφεα..

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2009

Angels Comments




ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΑΒΙΑ ΣΤΗ ΣΤΕΡΙΑ,

ΠΩΣ ΜΟΝΟ ΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΖΩΝΤΑΝΗ

ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΝΕΡΟ ΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ...

ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥΣ.

ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΚΛΕΙΔΙ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ

ΚΑΙ ΝΑ ΓΕΜΙΣΟΥΜΕ ΖΩΗ !

ΧΡΩΜΑΤΑ ΜΟΥ ΑΜΕΤΡΗΤΑ...





I Love You Comments

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2009

ψυχή μου

Angels Comments

μέσα στα μαύρα πέλαγα του άγνωστου της ψυχής σου,
μέσα στο μαύρο του μυαλού της καρδιάς,
λουλούδια σου πλέκω για στεφάνι.
μιας καλημέρας σου, να ζωγραφίσουν τον ήλιο της ημέρας μαζί.

αγάπη απο ολόλευκο λουλούδι.
ζωή μου ολόχρυση ψυχή.
εσένα που κατοικείς στον άδη.
μια καλημέρα σου γράφω στην ψυχή σου, και θέλω να την περάσουμε μαζί.

αγάπη του ονείρου μου, του σύμπαντος είσαι εσύ η πλάση.
και τα λουλούδια μου στο χέρι σου ,ο γάμος της ψυχής σου με τον ήλιο σου.
και δένδρο του δάσους μας, είσαι γεννημένη,
να ζούμε στο δάσος μας αγάπη μου, εγώ και εσύ.
ένα τραγούδι θέλω με την φλογέρα μου στο δάσος να σου τραγουδήσω,
να είμαι εγώ το κορμί σου και οι νότες μου να είσαι εσύ.

διαμάντι και βασιλιά σου τις νότες μου να αφήσω,
αγάπη και όνειρο να ζήσουν φαναράκια ανάμενα μαζί.
στην καρδιά σας να φωτίζουν, πως η αγάπη γεννήθηκε να είναι ο ήλιος και η φλόγα.
αυτή η ιερή που ζει σε εσένα ψυχή.

σου χαρίζω λουλούδια στην χαρά σου,
να σε λουλουδίζουνε στην ψυχή.
και την αγάπη του ουρανού να έχεις στον ορίζοντα σου.
αυτήν την αγάπη αγάπη μου.

που την ζεις μόνο σε αυτήν την ανθρώπινη μορφή.

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2009

μπαξεβάνης

Fairies Comments



Μέχρι σήμερα νόμιζα ότι η ταπείνωση θα με βοηθήσει ν' ανοίξω τον πυρήνα μου. Σήμερα κατάλαβα ότι η ταπείνωση έχει τόση δύναμη που μπορεί να ανοίξει και άλλους πυρήνες, πόσο μάλλον αν ανήκουν σε ανθρώπους που αγαπάς. Θέλει κότσια "ν' ανοιχτείς". Θέλει κότσια να ομολογήσεις και να εξομολογηθείς. Είναι ανδρεία και μεγαλοσύνη μαζί να είσαι λευκό χαρτί. Η αγάπη του θεού είναι τόσο μεγάλη που συγχωρεί ακόμη και αυτούς που θέλουν αλλά δεν μπορούν. Ευχαριστώ. Όχι μόνο γιατί μου δείχνεις τον δρόμο. Ούτε μόνο γιατί με την αγάπη μου δείχνεις πώς αγαπούν. Σ' ευχαριστώ γιατί μου δείχνεις πώς να σπέρνω και να καλλιεργώ το χωράφι μου, αυτό που εσύ μου καθάρισες απ' τα ζιζάνια και τα αγκάθια, ώστε να το καρπωθώ εγώ και οι γύρω μου και να το αφήσω κληρονομιά σε αυτούς που θα έρθουν. Σ' αγαπώ όχι γιατί είσαι αγάπη μα γιατί είσαι λόγος. Κι ο λόγος είναι πύρινος. Η φωτιά ανάβει από μικρούς σπινθήρες. Η καύτρα ενός τσιγάρου μπορεί να κάψει ένα ολόκληρο δάσος αλλά και μια μικρή φλόγα φτάνει για να ζεστάνει τις καρδιές.


====================
=========
====
o vasilias tou dasous, eipe:


Thanks Comments

Το μαχαίρι, Άρης Αλεξάνδρου


'Όπως αργεί τ' ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο μαχαίρι
έτσι αργούν κι οι λέξεις ν' ακονιστούν σε λόγο.
Στο μεταξύ
όσο δουλεύεις στον τροχό
πρόσεχε μην παρασυρθείς μην ξιπαστείς
απ' τη λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων.
Σκοπός σου εσένα το μαχαίρι.


=========
====
==

σκοπός του ανθρώπου,
το μαχαίρι.

άνθρωπος εστί νόηση μέσα στην άγνοια της ντροπής και
της αλήθειας.
ανάμεσα σε αυτά τα διό,
ο θεός και ο άνθρωπος.
μεγαλήτερος δάσκαλος απο κάθε διδασκαλεία, τα λάθει του ανθρώπου.
και μεγαλήτερη αρετή, η παραδοχή των λαθών , απο τον άνθρωπο.

το μαχαίρι του ποιητή είναι η ματιά του ανθρώπου.
που ομολογεί το τι θέλει και το τί ξέρει απο το ακόνη του πόνου και της ψεφτιάς της υποκρισίας του που ζεί.

σκοπός του ανθρώπου το μαχαίρι.
μα και ο τροχός και αυτός επίσης σε αυτόν τον κόσμο μέσα στον άνθρωπο και αυτός ζεί.
νέ! ο ποιητής μας διδάσκει να αφήνουμε τις φωτιές και το παρελθόν μας .
και τα λάθοι μας να τα σβήνουμε, και το μαχαίρι να κοιτάμε.

μα νέδα μου γλυκιά μου κόρη.
εκτός απο το μαχαίρι της αλήθειας.
υπάρχη και το χέρι που πιάνει το μαχαίρι.
και το σπρώχνει μέσα στην καρδιά, που λόγο που το αγαπά...
αυτό σπέρνει,
και την μαχαιριά θερήζει.

τεληκά τί είναι αγάπη????

και τί αγαπά ο άνθρωπος??

τεληκά το μαχαίρι τί κόβει?
την αλήθεια?
ή το ψέμα?

η αλήθεια είναι το μαχαίρι,
και το χέρι η καρδιά.
που κόβουν το σύμπαν ...σε ψέμα η αλήθεια.
αυτό οι σπινθύρες απο το ακόνι, το ζωγραφήζουν στα ματια μου τα νεκρά.
ο λόγος είναι μαχαίρι,
η καρδιά του ανθρώπου το ακόνι.
και ο θεός η φωτιά.
που άναψε μέσα απο τον πόνο της καρδιάς σου.
και έκανε τον θεό να σκήψει το βλέμα του προς την γή.