THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES »

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Ο ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ...




Περίμενα να μου πεις δύο-τρεις λέξεις,
ευχαριστώντας με για όσα σου συνέβαιναν,
ζητώντας τη γνώμη μου για ό,τι πρόκειται να κάνεις σήμερα.

...Παρατήρησα ότι ήσουν πολύ απασχολημένος
προσπαθώντας να βρεις τα κατάλληλα ρούχα
για να πας στη δουλειά σου.

Ήλπιζα να βρεις κάποιες στιγμές να μου πεις μια καλημέρα!
Αλλά ήσουν πολύ απασχολημένος.

Για να δεις ότι είμαι κοντά σου,
έφτιαξα για σένα τον πολύχρωμο ουρανό
και το κελάηδημα των πουλιών.

Κρίμα όμως που δεν παρατήρησες ούτε τότε την Παρουσία μου.

Σε ατένιζα όταν έφευγες βιαστικός προς τη δουλειά σου
και πάλι περίμενα. . .

Υποθέτω ότι εξαιτίας της απασχόλησης σου,
δεν είχες χρόνο ούτε τότε να μου πεις δύο λόγια.

Όταν γυρνούσες από τη δουλειά
είδα τη κούραση και το στρες σου
και σου έστειλα ένα ψιλόβροχο
για να σε απαλλάξει από την πίεση της ημέρας.

Νόμιζα ότι κάνοντας σου αυτή τη χάρη θα με θυμηθείς.
Ως αντάλλαγμα όμως στενοχωρημένος, με έβρισες.

Επιθυμούσα τόσο πολύ να μου μιλήσεις.
Οπωσδήποτε η ημέρα ήταν ακόμα μεγάλη.

Άνοιξες μετά την τηλεόραση,
και όταν παρακολουθούσες την αγαπημένη σου εκπομπή,
εγώ περίμενα . . .

Έπειτα δείπνησες με τους δικούς σου
και για άλλη μια φορά δεν με θυμήθηκες.

Βλέποντας σε τόσο κουρασμένο
κατάλαβα τη σιωπή σου
και έσβησα τη λαμπρότητα του ουρανού
για να μπορείς να ξεκουραστείς,

αλλά δεν σε άφησα σε σκοτάδι πίσσα ,
άφησα ξάγρυπνα για σένα πλήθος από αστέρια.

Ήταν τόσο όμορφα, κρίμα που δεν τα παρατήρησες...
αλλά δεν πειράζει!

Μήπως πράγματι συνειδητοποίησες ότι Εγώ είμαι εδώ για σένα ;
Έχω περισσότερη υπομονή από ότι εσύ μπορείς ποτέ να φανταστείς.
Θέλω να σου το δείξω αυτό, για να το δείξεις και εσύ με τη σειρά σου στους γύρω σου.

Σ' αγαπώ τόσο πολύ ώστε θα σε ανέχομαι , όσο χρειαστεί , για να με αισθανθείς ότι είμαι δίπλα σου .

Τώρα από στιγμή σε στιγμή θα ξυπνήσεις πάλι.
Δεν Μου μένει παρά να σ' αγαπώ και να ελπίζω
ότι τουλάχιστον σήμερα θα Μου χαρίσεις λίγο χρόνο από το χρόνο σου ,
και θα μιλήσεις λίγο μαζί μου . . .

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

se kanei na lioneis sto klama ayto to keimeno einai polu dhnato

αντίδοτο GR. είπε...

krima pou den ta vlepoume monoi mas kai prepei na mas ta lene.....

Ανώνυμος είπε...

agioi anthropoi mas miloun mas deixnoun ton xristoulh einai konta mas panta mas to deixnei emesa ki amesa me kathe tropo o theos einai dipla mas :):):)

Ανώνυμος είπε...

ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί ως Θεός είναι η ίδια η Αγάπη...Το απέδειξε με τον καλύτερο τρόπο όταν θέλησε να γίνει άνθρωπος και να έλθει στη γη για χάρη μας. Δεν ήλθε με ένδοξο τρόπο για να με υποχρεώσει να Τον πιστέψω, αλλά ως ασήμαντος άνθρωπος γεννήθηκε σ' ένα στάβλο κι έζησε φτωχός και ταπεινός στη μικρή πόλη μιας ασήμαντης επαρχίας. Η ανθρώπινη ζωή Του ήταν η απόλυτη έκφραση έμπρακτης αγάπης με αποκορύφωμα την υπέρτατη θυσία που Τον οδήγησε στο θάνατο. Η διδασκαλία Του, που ο ίδιος εφάρμοσε στην πράξη, μολονότι ως άνθρωπος δεν μορφώθηκε και δεν σπούδασε, υπήρξε η υψίστη σοφία που οδήγησε την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό στις ευγενέστερες κατακτήσεις. Το μήνυμα της Ανάστασής Του από τούς νεκρούς, που πληρώθηκε πολύ ακριβά απ’ όσους το πίστεψαν και το διέδωσαν, προσφέρει τη μεγαλύτερη ελπίδα που μπορεί να δεχτεί η ανθρώπινη καρδιά και λύνει κάθε υπαρξιακό πρόβλημα της ζωής.
.
ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, γιατί η ζωή μου πήρε νόημα απ’ αυτή την ελπίδα. Ο Ίδιος δεν μου υπόσχεται απολαύσεις που εξαρτώνται από υλικά αγαθά η κοσμικά προνόμια, αλλά μου παρουσιάζει την επίγεια ζωή γεμάτη ευκαιρίες για την προσέγγιση της αιώνιας πνευματικής απόλαυσης. Είναι η χαρά που εξαρτάται από την είσοδό μου στο χώρο της Αγάπης, που είναι η κινητήρια δύναμη της ζωής, δηλαδή η ένωσή μου μ' Εκείνον. Έτσι, πράγματα όπως ο πλούτος, η ομορφιά και η δόξα, αλλά και η φτώχεια η η ασχήμια η η ασθένεια που μπορεί να έχω, φαίνονται ασήμαντα και μηδαμινά μπροστά στη χαρά της αγάπης που με κάνει καλύτερο άνθρωπο όσο περισσότερο αγωνίζομαι να ζω το θέλημά Του και τις εντολές Του.

Ανώνυμος είπε...

ΑΓΑΠΗ ειναι το συναισθημα που πλημμυριζει μ'ενεργεια
ολοκληρη την υπαρξη καθε ζωντανου οργανισμου πανω στην γη...