όταν...

‎***

όταν την ψυχής σου το ρολόι χτυπήσει μεσάνυχτα,

και βρεθείς στου άδη σου το μαύρο στην καρδιά σου.

κλείσε τα μάτια και χαμογέλα,

εκεί στης σιωπής την μοναξιά στέκει και σε θωρεί η Αγάπη.

στέκει και σου κρατά δύο στεφάνια, δεμένα με μία λευκή κορδέλα,

είναι τα δαχτυλίδια του γάμου ενός νυμφίου ξεχασμένου μέσα στο μαύρο,

είναι η αγκαλιά η αιώνια, που σε γνώριζε πριν εσύ αυτήν.

όταν το ρολόι της ψυχής σου χτυπήσει μεσάνυχτα .

εσύ χαμογέλα....

ο ουρανός θέλει τόσα πολλά να σου πεί.

μέσα στην σιωπή. 

***
μια φορά και έναν τέλειο καιρό...
μέσα στα βάθη του βουνού,
εκεί στο νεραϊδένιο δάσος...έξω από την καλύβα του βασιλιά.. καθόμασταν οι νεράιδες τα ξοτικούλια τα αγγελούνια και τα στοιχειά ,και ακούγαμε παραμύθεια από τον βασιλιά του δάσους...
ως που στα ξαφνικά......!!!!!!!!!!!!!
ακούστηκαν φωνές από το βάθος..... :

''ΒΟΗΘΕΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΑΓΙΔΑ !!! ΒΟΉΘΕΙΑ ΒΟΉΘΕΙΑ ΠΑΓΊΔΑ !!!''

μεμιάς ο βασιλιάς πείρε τον μαγικό του τον αυλό....και φώναξε..άνεμε !!!!!
και γίναμε όλοι άνεμος, μέσα στην ψυχή του δάσους, και βρεθήκαμε όλοι σαν αστραπή....μέσα σε μια στιγμή, μπροστά σε τρεις χρυσές ελαφίνες, παγιδευμένες μέσα σε μιά παγίδα περίτεχνη με βάτα και τσουκνίδες, που όταν οι ελαφίνες πλησιάζανε προς τον φράχτη, αυτός ζωντάνευε βρηχώτανε σαν δράκοντας και πέταγε φωτιές...και στην μέση του κλουβιού αυτού....τρομαγμένες και με δάκρυα στα μάτια να μας κοιτάνε.....οι τρεις χρυσές ελαφίνες....
τότε ο βασιλιάς χωρείς να χρονοτριβή.... πίρε ένα κερί,τον σταυρό και την αγιαστούρα....
και αμέσως η παγίδα εξαφανίστηκε..και έγινε καπνός, στον αγέρα της σιωπής, εκεί στο βάθος, του νεραϊδένιου μας δάσους...εκεί κάπου χάθηκε....

τότε τρέξανε οι τρεις χρυσές ελαφίνες στον βασιλιά να τον ευχαριστήσουν...
και του συστήθηκαν....

εγώ είμαι η ελπίδα , είπε το πρώτο ελάφι, εγώ είμαι η πίστη, είπε το δεύτερο, και εγώ είμαι η αγάπη είπε το τρίτο. ..και ψάχναμε την μητέρα μας, την σοφία....μα τώρα που βγήκαμε από την παγίδα του πονηρού, δεν ξέρουμε το πού να την βρούμε βασιλιά μου...μάθαμε πως η μητέρα μας την κάψανε και την φάγανε οι της κατάρας οι ανθρώποι....

τότε ο βασιλιάς γέλασε με την ψυχή του.....λέγοντας, καλά λένε, πως εσείς τα ελάφια είστε η ψυχή του αγαθού.....

τα ελάφια ντράπηκαν και κοκκίνισαν:), δεν κατάλαβαν γιατί το είπε ο βασιλιάς αυτό....αλλά πριν να απορήσουν, άρχισε να τους ρωτά ο βασιλιάς τις δικές του απορίες....

αγάπη ευλογημένη, από την παναγία δωρισμένη....

όταν είσαι η αγάπη κόρη μου πρέπει να αγαπάς?? αφού είσαι η αγάπη....ως φυση αγαπάς, και δεν ''πρέπει'', αλλά ''είσαι'', αυτό ο σοφός το ξέρει ...όπως πίστη μου, μήτηρ της σοφίας η αγάπη.....και όποιος έχει αυτά τα διό...γνωρίζει, πως όταν είσαι η φωτιά, δεν χρειάζεται να πιστεύεις, αλλά είσαι η φωτιά....και έτσι ελπίδα μου δεν χρειάζεται να ελπίζεις ποια, αλλά να πραγματοποιείς....ως η μάνα σου η σοφία, που μέσα από την αγάπη, γεννά της πίστης της τις απολαβές...από την ουράνια αγία του θεού Σοφία.

Αν Ημουνα ο Θεος

ΑΝ ΗΜΟΥΝΑ Ο ΘΕΟΣ και κοιτούσα τον κόσμο από ψηλά θα έλεγα............βλέπω τα δώδεκα παιδιά μου να έχουν πάρει διαφορετικό δρόμο το καθένα τους, όμως όλοι τους θέλουν να γυρίσουν κοντά μου. Έχω υποδείξει το δρόμο στέλνοντας σ'αυτους έναν άλλο μου Υιό, ο οποίος έγινε δρόμος ο ίδιος, ο δρόμος αυτός έχει πολλά ονόματα, έτσι ώστε αυτός που τον ψάχνει να τον βρίσκει πάντα, ονομάζεται ...δρόμος της ειρήνης, της αλήθειας, της δικαιοσύνης, της αγάπης, της ζωής .
Ο δρόμος της επιστροφής είναι πνευματικός γιατί δεν θα επιστρέψετε κοντά μου με σάρκα αλλά με πνεύμα. Δεν ακολουθείτε έναν άνθρωπο αλλά ένα πνεύμα, δεν έχετε σαν αρχηγό ένα πρόσωπο αλλά τις ιδιότητές του. Οι ιδιότητες αυτές δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο κάποιων, αλλά εγώ τις δίνω απλόχερα σε όλες τις καρδιές που διψούν γι'αυτες και δίνοντας αυτές είναι σαν να σας μοιράζω το αναλλοίωτο και αστείρευτο πνεύμα μου, το πνεύμα του Υιού μου.
Ποιος μπορεί να πει , πως το πνεύμα που διακατέχεται από ιδιότητες αγάπης , δεν είναι από μένα δοσμένες; Ποιος; Κάθε ιδιότητα μου που αντανακλάται στις καρδιές σας , είναι και ένα μέρος του πνεύματος μου! Όταν θα φτάσετε στο σημείο να γίνετε ο καθρέφτης μου, μέσα στον οποίο θα μπορώ να δω όλες μου τις ιδιότητες, τότε θα έχετε ταυτιστεί με το πνεύμα μου, τότε θα γίνουμε Ένα , τότε θα έχετε τελειώσει το ταξίδι της επιστροφής και θα είστε στο σπίτι μαζί μου! Aν η μεγαλύτερη ιδιότητα που με χαρακτηρίζει σαν Θεό σας, είναι η Αγάπη, τότε πάψτε να με προσδιορίζετε με ονόματα για τα οποία αναγκάζεστε να μάχεστε μεταξύ σας, και αν χρειάζεται να γνωρίζετε το όνομα μου, τότε διαλέξτε ένα που να σας ενώνει όλους σαν αδέλφια, σαν παιδιά μου και πείτε μου και Εμένα αν βρείτε καλύτερο απ'αυτο { ΑΓΑΠΗ }......καπως έτσι θα σκεφτόμουν αν ήμουνα ο Θεός...

ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ....


και όταν προσπαθώ να δώσω απαντήσεις κάνω λάθη, ευτυχώς όμως μου μείνανε ακόμα ερωτήσεις...
Όταν δεν έχω να χωρίσω τίποτε με τον αδελφό μου και τα αισθήματα που τρέφω γι'αυτόν είναι αγνά και πλαισιωμένα με αγάπη, γιατ...ί θα πρέπει να στερούμε την παρουσία του και την πνευματική συναναστροφή;
Όταν ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του με ένα δικό του ξεχωριστό και μοναδικό τρόπο, έχοντας επίκεντρο την σχέση του με τον Θεό, γιατί θα πρέπει να κοιτάει τον κόσμο από την σκοπιά των άλλων και να βιώνει τη σχέση του μαζί Του σύμφωνα με τον τρόπο που του υποδεικνύουν;
Οι λέξεις που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι είναι πολύ φτωχές για να εκφράσουν αυτό που αισθάνονται και καμιά φορά αιτία για να απομακρυνθούν μεταξύ τους, πως λοιπόν θα μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας έχοντας σαν στόχο την ενότητα;
Ποιος Θεός είναι αυτός που ενώνει τους ανθρώπους μέσα στη δυστυχία τους, με πράξεις αλληλοβοήθειας, κατανόησης, συμπαράστασης και καλοσύνης;
Ποιος Θεός είναι αυτός που χωρίζει τους ανθρώπους μέσα στην ευτυχία τους , με λόγια φόβου, θυμού, διχόνοιας και απόρριψής;
Πως είναι δυνατόν να κατανοήσουμε τον Λόγο του Θεού στην πληρότητά του, όταν χανόμαστε μέσα στην προσπάθεια της κατανόησης του δικού μας λόγου;
Πως είναι δυνατόν να λένε όλοι πως είναι οι προνομιούχοι και κατέχουν την αλήθεια του θεού κι αυτή η αλήθεια να γίνεται η αιτία για διάσπαση, διχόνοια και διαμάχη;
Γιατί να κατεβάζουμε τον Θεό στο δικό μας ανθρώπινο, εγωιστικό επίπεδο και να τον βάζουμε να μάχεται με τ'αδέλφια μας, με τα ίδια του τα παιδιά;
Γιατί στο όνομα Του να κρίνουμε και να αποφασίζουμε ποιοι από τους αδελφούς μας Τον τιμούν, Τον αγαπούν και Τον σέβονται;
Γιατί μέσα στην ελεύθερη και απεριόριστη Αγάπη Του, βάζουμε όρια , θέτουμε νόμους και φυλακίζουμε το πνεύμα μας, σέρνοντάς το δούλο πίσω από ανθρώπινες δοξασίες, πάθη και συμφέροντα;
Και εγώ αδελφέ, μέσα στη ψυχική ταλαιπωρία μου, χαμένος μέσα στη δύνη αυτού του άχαρου και σκληρόκαρδου κόσμου, προσπαθώ να κρατήσω αναμμένη τη φλόγα της αγάπης μέσα στη δική μου άχαρη και σκληρή καρδιά, ατενίζοντας με αισιοδοξία το ηλιοβασίλεμα του και περιμένοντας με λαχτάρα το χάραμα μιας καινούριας μέρας!!!
Δεν έχει σημασία τι έχουν οι άνθρωποι μέσα στο κεφάλι τους, ο καθένας το γεμίζει όπως κρίνει ο ίδιος, είναι προσωπική επιλογή άλλωστε....όμως είναι σημαντικό και θα ήθελα ευχαρίστως να ξέρω , τι έχουν μέσα στην καρδιά τους , γιατί γι'αυτήν
είμαστε υπεύθυνοι όλοι εμείς......και ξέροντας τι υπάρχει μέσα στη δική σου καρδιά, θέλω να ξέρεις ότι σ'εκτιμω σε σέβομαι και σ'αγαπω ΑΔΕΛΦΗ & ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ!!!


to danistika :):):)

της αγαπης τηv ομορφια προσφερε στο συνανθρωπο σου ........

αγαπη ευτυχια
«Ευτυχισμένος ο άνθρωπος που τεμαχίζεται
και προσφέρεται στους άλλους
Έχει καταλάβει ότι μέσα στην ιερουργία της αγάπης
ο άνθρωπος κατά χάρη μελίζεται και δεν διαιρείται,
εσθίεται και ουδέποτε δαπανάται.
Έχει γίνει κατά χάρη η ζωή που τρέφει και ποτίζει τον αδελφό »

Είναι ένα μικρό κείμενο με μεγάλη σημασία.
Δίνει το στίγμα της ευτυχίας που αναζητούμε όλοι.

Συνήθως θεωρούμε την ευτυχία
ως κατάσταση που έχει πηγή το είναι μας, τον εαυτό μας.
Όμως φαίνεται πως αυτό είναι πλάνη.
Ξεγελιόμαστε από τον πόθο της
και μπλεκόμαστε στον εγωκεντρισμό μας.
Μάλιστα,
είναι τέτοιο το μπλέξιμο
που αρκετές φορές θεωρούμε τον εγωκεντρισμό ως αγάπη,
γιατί κάνουμε πράγματα
που εξωτερικά δείχνουν να προσφερόμαστε στους άλλους
ή αισθανόμαστε ωραία ψυχολογικά όταν δείχνουμε ενδιαφέρον.

Ωστόσο, το θέμα στην ουσία:
Αγάπη σημαίνει θυσία του εαυτού μας.
Σημαίνει διάλυση του είναι, αυτό το «απαρνησάσθω εαυτόν».
Τότε αυτή η θυσία,
γίνεται αιτία ανασυγκρότησης του είναι μας,
ανάσταση και όντως Ζωή.

Πώς γίνεται να «τεμαχίζεσαι», να «μελίζεσαι»,
να «εσθίεσαι» από τους άλλους,
να αφήνεσαι με άλλα λόγια στους «δημίους» σου
και συγχρόνως να διατηρείς αναλλοίωτο το πρόσωπο σου;
Γίνεται! Το γνωρίζουμε , τότε και τώρα.
Μπορούμε να το γνωρίσουμε από τη δική μας εμπειρία.
Αν αφήσουμε την αγάπη και την προσκόλληση στον εαυτό μας,
αν «κόψουμε το θέλημα μας»
κι ας φαίνεται ανθρώπινο και φυσικό
τότε μπορούμε να γνωρίζουμε στην πράξη τι είναι η αγάπη.
Και γνωρίζοντάς την έρχεται η ευτυχία.

Η ελευθερία του καθενός μας καθορίζει την πορεία της ζωής του.
Η όποια θυσία προσφορά,
για να έχει αποτέλεσμα χρειάζεται να γίνεται
χωρίς πίεση εσωτερική ή εξωτερική,
αλλά με βάση την επιθυμία να ζήσουμε
αυτό το « κάτι άλλο» του κόσμου τούτου.

«ο θάνατος σου η ζωή μου»η«ο θάνατος μου η ζωή σου»

Η επιλογή δική μας.


Θεός σημαίνει κίνηση σ' όλες τις φάσεις, κίνηση Τέλεια, Ταχύτατη, Απέραντη, που στην εκδήλωση και Ολοκλήρωσή της Άχρονα, συνταυτίζει όλες τις στιγμές σε Μία.
Ήλθα να σε διδάξω, Άνθρωπε, την Τέλεια Αγάπη... οχί την επίπλαστη επιφανειακή αγάπη σου και την προσφορά της δήθεν ελεημοσύνης σου, αλλ' ήλθα για να σε διδάξω εμπράκτως την περίοδον αυτή την Τέλεια Αγάπη, την Αγάπη την Αγιάζουσα τα όντα, την Αγάπη που μεταμορφώνει τις υποστάσεις, την Αγάπη που κοσμεί τις υποστάσεις,που τις βοηθάει να εκδηλώσουν την Θεία Τελειότητα της Ανάρχου Αγάπης επί της Γης προς κάθε κατεύθυνση, χωρίς ν' αναμένουν ανταμοιβή. Διότι η προσφορά της Αγάπης, για να είναι ανιδιοτελής και να καταλογισθεί ως προσφορά σου Αγάπης αληθινής δεν πρέπει να περιμένεις την ανταπόδοση. Η Αγάπη φανερώνεται με τη Θυσία. Θυσία του «εγώ» στην Αγάπη, για το σύνολο. Κάθε θυσία του «εγώ», που γίνεται από Αγάπη προς το σύνολο, είναι και ένα ακόμη βήμα για την Επιστροφή.




Κανεις δεν φοβαται το σκοταδι, φοβαται αυτο που κρυβεται μεσα του...
Κανεις δεν φοβαται τα υψη, φοβαται την πτωση...
Κανεις δεν φοβαται να πει Σ' Αγαπω, φοβαται την απαντηση.





Υ.γ.Δανεικο και πειραγμενο.