Δευτέρα 31 Αυγούστου 2009
Η ΑΓΑΠΗ ΜΙΑΣ ΝΕΡΑΙΔΑΣ
Πέμπτη 27 Αυγούστου 2009
Ψυχή μου,
Εγώ ειμί η απέναντι όχθη,
Και εσύ ο ποταμός.
Εσύ είσαι η γή που με ορίζει την πορεία,
Και εγώ το νερό που ο νούς σου σοφίζετε και με γεννά.
Ψυχή μου, μητέρα γυναίκα Εύα ,
Πανάγια αγάπη της αγάπης,
Στα σπλάχνα σου ζώ,
Και εσύ προς τα νεκρά αστέρια με ζητάς,
Ψυχή μου, ανάσα της καρδιάς της ψυχής μου.
Λογίσου, αν η αγάπη που λέτε στην γή, αργεί να πραγματοποιήσει τα όνειρά σου,
Είναι γιατί εσύ άργησες να την αποδεχτείς.
Ψυχή μου, νεκρή μέσα στο σκοτάδι του φωτός,
Εσύ είσαι ο ήλιος μου μα δεν γνωρίζεις το τι εστί το φώς,
Και σήμερα γυναίκα γή μου, την γή του χώματος αγγίζω,
Για να με νιώσεις εσύ θεέ άνθρωπε γυναίκα στο χωμάτινο και θεϊκό κορμί σου.
Θεέ.
Ευαγγελισμός εστί φώς.
Και το φώς βρήκε την καρδιά σου ψυχή σου.
Που εγώ στην άλλη όχθη σου. Την ψυχή του νερού μου κοιτώ, χάρη σε εσένα που με γέννησες μάννα γυναίκα, ιέρια του ζωντανού χώματος μου.
Εύα, των ιερέων, κατάρα προς τον θεό σου,
Των ιερέων που σταυρώνουν το εγώ σου,
Των ιερέων πατέρων λειτουργών, της κατάρας σπορείς και δολοφόνοι του Ιησού χριστού υμών.
Των ιερέων που έχτισαν τον αυτοκατάρατο ναό σου,
Εγώ ο προφήτης Ηλίας στα μάτια σε κοιτώ.
Και την ξύλινη γνώση τους σφάζω , καίω, και τον θεό στα μάτια κοιτώ. Εσένα σταυρωμένη ιέρια, εσένα αγάπη του ανθρώπου.
Μάνα παναγία γυναίκα του ανθρώπου.
‘’εγώ ειμί ο ήλιος που τα μάτια της ψυχής μου αγάπη το ονομάζει,
Εσύ γυναίκα της ψυχής μου, τον ουρανό που τα άστρα κάτω στην γη, ζωντανά τα κατεβάζει.
Και το εγώ θεό σου σε ήλιο θεό ,
Στο ένα το πνεύμα σε σπουδάζει.
Σφάξε το προσωπείο σου,
Εκεί μέσα, το ένα το πνεύμα σου θεέ θα δεις.
Ψυχή μου,
Ποτέ σου δεν με άκουσες,
Εγώ ειμί το εντός σου,
Σιώπα την σκέψη που σε στεφάνωσαν, το νεκρό του άδη σου μυαλό,
Σιώπα, και άκου την καρδιά σου θεέ άνθρωπε, σβήσε το προσωπείο σου,
Και εγώ η αγάπη σου,
Πατέρας σου μητέρα σου του εγώ,
Θα σου φανερωθώ,
Σιώπα,
Αν δεν με γεννήσεις θέληση μου αγάπη.
Ποτέ την αγάπη δεν θα γνωρίσεις κοιτώντας την στα μάτια,
Σιώπα.
Άκου την καρδιά σου,
Εκεί είμαι, στο εσύ σου .
ψάξε αλατένια ψυχή,
Το είναι σου είναι η θάλασσά μου,
Το νερό σου είμαι εγώ.
Ψυχή μου.
Πάντα σ΄ αγαπούσα, σ΄αγαπώ, και θα σ΄αγαπώ.
Σιώπα τον χρόνο ,έχω ανάγκη να σε ζήσω, να σε αγαπήσω, μπορώ.
Εσύ ?
Αναρτήθηκε από ο βασιλιάς του δάσους. στις 10:47 μ.μ. 5 σχόλια
Δευτέρα 24 Αυγούστου 2009
Αναγέννηση
====================
==========
====
apo neda ...

Αγγελάκια φτερουγίζουν στην καρδιά μου. Τα φτερά τους είναι και δικά μου φτερά. Αισθάνομαι τους κραδασμούς σε όλο μου το κορμί. Είναι φτερουγίσματα. Νιώθω τα δικά μου φτερά και θέλω να πετάξω ψηλά. Να φτάσω πιο κοντά στον πατέρα θεό. Να πάρω φως και να φωτίζω. Γιε του πατέρα μου σ’ ευχαριστώ γιατί μέσα απ’ τα λάθη και τον πόνο γνώρισα την αγάπη. Πατέρα μου σ’ ευχαριστώ γιατί νιώθω και είμαι αγάπη. Πατέρα μου και αγάπη μου σ’ ευχαριστώ. Η ψυχή μου κλαίει με δάκρυα χαράς. Το όλο του κορμιού μου σπαρταράει από ηδονή. Θεέ μου σ’ ευχαριστώ που με κάνεις να είμαι.Πατέρα μου είμαι χαρούμενη τώρα που κάνω λόγια το μούδιασμα του κορμιού μου. Σ’ ευχαριστώ για την ευλογία που μου έδωσες.
Τρίτη 18 Αυγούστου 2009
ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΕΡΑΙΔΕΣ
...ΟΙ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΤΟΥ ΧΤΕΣ ΑΠΛΩΝΑΝ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΤΟΥΣΑΝ...ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΛΩΝΟΝΤΑΙ...ΙΚΕΣΙΑ...ΕΥΧΗ...ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΝΝΕΦΟ ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΝ ΤΗΝ ΟΔΥΝΗ...ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΝΕ...ΣΤΟ ΧΤΕΣ ΠΕΠΛΑ ΑΕΡΙΝΑ ΑΝΕΜΙΖΟΥΝ...ΜΑ ΣΗΜΕΡΑ...ΤΑ ΠΕΠΛΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΧΤΗ ΓΙΝΑΝ....





